ChatGPT w nauce ciągów dla uczniów

Spis Treści

I. Streszczenie i uwagi wstępne

W poniższym artykule przedstawiam, jak ChatGPT firmy OpenAI pomóc Ci może w nauce matematycznych ciągów. Pokazuję 13 przykładów zastosowania Chata GPT w 7 typowych tematach związanych z ciągami. Oczywiście przykłady zapytań do czata GPT możesz samodzielnie przeplatać z tematami, tzn. np. poprosić o zadania do samodzielnego rozwiązania z dowolnego działu ciągów itd.

Co musisz mieć lub umieć przed przeczytaniem artykułu?

  • dostęp do ChataGPT, najlepiej w wersji 4, na podstawie tej wersji pisałem artykuł

Poziom nauczania

  • szkoła średnia
  • studia

II. Obliczanie wyrazów ciągu

Przykład 1 – zwykłe podanie odpowiedzi do zadania

Oblicz siódmy wyraz ciągu liczbowego o wzorze a_n = {(-1)^n}n^2+3.

Wskazówka

Czat GPT świetnie radzi sobie z interpretacją tekstu.

Pisz do niego w swoim własnym języku, używaj potocznego języka, nie przejmuj się za bardzo interpunkcją i ortografią. 

ChatGPT świetnie poradzi sobie z rozwiązaniem takiego przykładu:

You
 Oblicz siódmy wyraz ciągu ((-1)^n)*n^2+3 Skopiuj
  
ChatGPT
 Siódmy wyraz ciągu (-1)^n \cdot n^2 + 3 wynosi -46.
  

Przykład 2 – prośba o wytłumaczenie

Po uzyskaniu wyniku możesz poprosić o wytłumaczenie, ChatGPT jest w tym całkiem niezły:

You
 Oblicz siódmy wyraz ciągu ((-1)^n)*n^2+3 Skopiuj
  
ChatGPT
 Siódmy wyraz ciągu (-1)^n \cdot n^2 + 3 wynosi -46.
  
You
 Jak doszedłeś do tego wyniku? Wytłumacz. Skopiuj
  
ChatGPT
 

Aby obliczyć siódmy wyraz ciągu danego wzorem ((-1)^n) \cdot n^2 + 3, podstawiłem n = 7, ponieważ chcemy znaleźć siódmy wyraz. Wzór ten składa się z dwóch części:

1. **Część pierwsza** to (((-1)^n) \cdot n^2), co oznacza, że bierzemy liczbę (-1) do potęgi n (w tym przypadku 7) i mnożymy to przez kwadrat liczby n, czyli 7^2. Liczba (-1) podniesiona do nieparzystej potęgi zawsze daje (-1), a kwadrat liczby 7 to 49. Więc (-1) \cdot 49 daje -49.

2. **Część druga** to po prostu dodanie 3 do wyniku z pierwszej części, co oznacza, że do -49 dodajemy 3.

Podsumowując, obliczenia wyglądają następująco: (-1)^7 \cdot 7^2 + 3 = -1 \cdot 49 + 3 = -49 + 3 = -46.

Stąd siódmy wyraz ciągu wynosi -46.

  

Przykład 3 – prośba o wynik z wytłumaczeniem

Ile ujemnych wyrazów ma ciąg o wzorze a_n = n^2 – 36?

You
 Ile jest ujemnych wyrazów ciągu a_n = n^2-36 ? Wytłumacz, jak doszedłeś do wyniku. Skopiuj
  
ChatGPT
 

Ciąg dany wzorem a_n = n^2 – 36 jest ciągiem kwadratowym, gdzie każdy wyraz ciągu jest równy kwadratowi liczby naturalnej n pomniejszonemu o 36. Aby określić, ile jest ujemnych wyrazów tego ciągu, musimy znaleźć wartości n, dla których wyraz ciągu a_n jest mniejszy niż 0, czyli n^2 – 36 < 0.

Równanie kwadratowe n^2 – 36 = 0 ma dwa rozwiązania, które odpowiadają punktom, w których ciąg zmienia znak z ujemnego na dodatni lub odwrotnie. Rozwiązujemy równanie:

n^2 – 36 = 0n^2 = 36n = \pm6

To oznacza, że dla n mniejszego niż 6 i większego niż -6, wartości a_n będą ujemne. Ponieważ jednak w kontekście tego ciągu pracujemy z liczbami naturalnymi n, to interesują nas jedynie wartości n od 1 do 5, ponieważ dla n = 0 i n \geq 6, wartości ciągu są nieujemne. Zatem istnieje 5 ujemnych wyrazów tego ciągu, dla n wynoszących od 1 do 5.

  

III. Monotoniczność ciągu

Przykład 4 – prośba o wynik z wytłumaczeniem

Jak zawsze – w każdej chwili możesz po prostu poprosić Chat GPT o rozwiązanie zadania.

Dany jest ciąg a_n określony wzorem a_n = n^2 – 4n dla n \ge 4. Zbadaj monotoniczność tego ciągu.

You
 Dany jest ciąg a_n określony wzorem a_n = n^2 – 4n określony dla n >= 4. Zbadaj monotoniczność tego ciągu. Skopiuj
  
ChatGPT
 Aby zbadać monotoniczność ciągu a_n = n^2 – 4n określonego dla n \geq 4, sprawdzimy, jak zachowuje się różnica między kolejnymi wyrazami ciągu. Jeśli różnica ta jest zawsze dodatnia, ciąg jest rosnący; jeśli zawsze ujemna — ciąg jest malejący; jeśli różnica wynosi zero, ciąg jest stały.
Różnica między kolejnymi wyrazami ciągu wynosi:a_{n+1} – a_n = [(n+1)^2 – 4(n+1)] – (n^2 – 4n)Uprośćmy tę różnicę, aby określić jej znak.Wygląda na to, że napotkałem problem techniczny próbując uprościć tę różnicę. Spróbuję ponownie obliczyć to inaczej. Obliczymy różnicę między a_{n+1} a a_n bezpośrednio:a_{n+1} – a_n = [(n+1)^2 – 4(n+1)] – (n^2 – 4n)Podstawmy i uprośćmy ręcznie:a_{n+1} – a_n = (n^2 + 2n + 1 – 4n – 4) – (n^2 – 4n)
a_{n+1} – a_n = n^2 + 2n + 1 – 4n – 4 – n^2 + 4n
a_{n+1} – a_n = 2n + 1 – 4
a_{n+1} – a_n = 2n – 3Teraz widzimy, że różnica między kolejnymi wyrazami ciągu to 2n – 3. Aby zbadać monotoniczność, musimy określić, czy ta różnica jest zawsze dodatnia, zawsze ujemna, czy może przyjmować różne znaki dla różnych wartości n, ale pamiętając, że n \geq 4.Dla n \geq 4, wyrażenie 2n – 3 jest zawsze dodatnie (ponieważ dla n = 4, 2n – 3 = 8 – 3 = 5, co jest dodatnie, a zwiększanie n tylko zwiększa tę wartość).Zatem ciąg a_n = n^2 – 4n jest rosnący dla n \geq 4.
  

Przykład 5 – wymyślanie zadań do samodzielnego rozwiązania

You
 Wymyśl mi proszę 5 przykładów na badanie monotoniczności ciągów do samodzielnego rozwiązania Skopiuj
  
ChatGPT
 

Oto pięć przykładów ciągów do samodzielnego zbadania ich monotoniczności:

1. **Ciąg arytmetyczny:** a_n = 3n + 2. Zbadaj monotoniczność tego ciągu.

2. **Ciąg geometryczny:** a_n = 2 \cdot 3^n. Określ, czy ten ciąg jest rosnący, malejący, czy jest stały.

3. **Ciąg z funkcją kwadratową:** a_n = n^2 – 2n. Zbadaj, jak zmienia się ten ciąg w miarę wzrostu n.

4. **Ciąg z wartością bezwzględną:** a_n = |n – 5|. Określ monotoniczność tego ciągu w zależności od wartości n.

5. **Ciąg z funkcją wykładniczą i liniową:** a_n = 2^n – n. Zbadaj, czy ciąg ten jest rosnący, malejący, czy stały na podstawie zmiany n.

Przy badaniu monotoniczności każdego z tych ciągów, kluczową kwestią jest zrozumienie, jak zmienia się różnica między kolejnymi wyrazami ciągu (a_{n+1} – a_n) lub jak zmienia się pierwsza pochodna funkcji ciągłej, jeśli ciąg jest traktowany jako funkcja ciągła. Wskazówka: przydatne może być znalezienie wzoru na różnicę a_{n+1} – a_n i zbadanie jej znaku.

  

IV. Ciągi rekurencyjne

Przykład 6 – pytania ogólne teoretyczne

Możesz poprosić Chat GPT o wytłumaczenie jakiegoś pojęcia matematycznego:

You
 Co to są ciągi rekurencyjne? Wytłumacz mi. Skopiuj
  
ChatGPT
 

Ciągi rekurencyjne to ciągi liczbowe, w których każdy wyraz ciągu jest definiowany za pomocą jednego lub więcej poprzednich wyrazów ciągu według pewnej reguły, zwaną równaniem rekurencyjnym. Innymi słowy, aby obliczyć wyraz ciągu, musisz odwołać się do wcześniejszych wyrazów tego samego ciągu.

Ciągi rekurencyjne wymagają podania jednego lub kilku pierwszych wyrazów ciągu (warunki początkowe) oraz reguły (równania rekurencyjnego), która określa, jak obliczyć każdy kolejny wyraz na podstawie poprzednich. Dzięki temu można generować ciąg krok po kroku, zaczynając od znanych wartości początkowych.

Przykłady ciągów rekurencyjnych:
1. **Ciąg Fibonacciego**: Jest to jeden z najbardziej znanych przykładów ciągu rekurencyjnego, gdzie każdy wyraz ciągu jest sumą dwóch poprzednich wyrazów. Równanie rekurencyjne tego ciągu to F_n = F_{n-1} + F_{n-2} z warunkami początkowymi F_1 = 1 i F_2 = 1.
2. **Ciągi arytmetyczne i geometryczne**: Mogą być również przedstawione w formie rekurencyjnej, gdzie kolejny wyraz ciągu jest odpowiednio sumą lub iloczynem poprzedniego wyrazu i stałej.
3. **Ciągi zdefiniowane przez inne operacje na poprzednich wyrazach**: Na przykład ciąg, w którym każdy wyraz jest równy średniej arytmetycznej, medianie lub innemu wyznacznikowi poprzednich wyrazów.

Ciągi rekurencyjne są bardzo użyteczne w informatyce i matematyce do modelowania zjawisk, w których każdy etap lub stan jest zależny od poprzedniego, jak w przypadku algorytmów rekurencyjnych, ciągów ewolucji populacji w modelach biologicznych czy w finansach do modelowania różnych scenariuszy inwestycyjnych.

  

Przykład 7 – pytania praktyczne

Możesz zapytać też o jakieś rzeczy potrzebne do praktycznych obliczeń:

You
 Jak w praktyce oblicza się ciągi rekurencyjne? Jest na to jakaś metoda? Skopiuj
  
ChatGPT
 

Obliczanie ciągów rekurencyjnych w praktyce polega na stosowaniu zdefiniowanych równań rekurencyjnych krok po kroku, zaczynając od jednego lub więcej wyrazów początkowych. Istnieją różne podejścia do obliczania ciągów rekurencyjnych, w zależności od charakterystyki ciągu i dostępnych narzędzi:

1. **Metoda iteracyjna**:

Jest to najbardziej bezpośrednia metoda, polegająca na sekwencyjnym obliczaniu kolejnych wyrazów ciągu, wykorzystując równanie rekurencyjne. Wymaga to zazwyczaj pętli w kodzie programu, która iteracyjnie oblicza każdy nowy wyraz, korzystając z wartości poprzednich wyrazów.

2. **Wykorzystanie arkuszy kalkulacyjnych**:

Można również wykorzystać arkusze kalkulacyjne (np. Excel), gdzie w każdej kolejnej komórce wprowadza się formułę odnoszącą się do poprzednich komórek, aby obliczyć kolejne wyrazy ciągu.

3. **Metody analityczne**:

Dla niektórych typów ciągów rekurencyjnych istnieją metody pozwalające na znalezienie jawnej formuły dla n-tego wyrazu ciągu bez konieczności obliczania wszystkich poprzednich wyrazów. Przykładem może być zastosowanie wzoru Bineta dla ciągu Fibonacciego.

4. **Programowanie rekurencyjne**:

W programowaniu, rekurencja to technika, w której funkcja wywołuje samą siebie. Można ją wykorzystać do obliczenia wyrazów ciągu rekurencyjnego, szczególnie gdy równanie rekurencyjne naturalnie opisuje taką samowywołującą się strukturę. Należy jednak uważać na głębokość rekurencji i ewentualne przekroczenie dostępnej pamięci stosu.

5. **Wykorzystanie oprogramowania matematycznego**:

Narzędzia takie jak MATLAB, Mathematica, czy Python (z bibliotekami NumPy, SciPy) pozwalają na efektywne obliczanie ciągów rekurencyjnych, oferując zarówno metody iteracyjne, jak i analityczne, a także zaawansowane funkcje do pracy z rekurencją.

Przy wyborze metody należy wziąć pod uwagę złożoność ciągu, dostępne zasoby (np. oprogramowanie) oraz cel obliczeń. Metody iteracyjne i programowanie rekurencyjne są uniwersalne, ale mogą być mniej efektywne dla dużych n lub gdy dostępna jest jawnie wyrażona forma n-tego wyrazu. Metody analityczne i wykorzystanie specjalistycznego oprogramowania są preferowane dla złożonych problemów i dużych ciągów.

  

Przykład 8 – kod programu komputerowego

You
 Dany jest ciąg a_n dany wzorem rekurencyjnym a_1 = 1, a_(n+1) = 10-2a_n. Napisz kod programu w języku Python wyznaczający 250-ty wyraz tego ciągu. Skopiuj
  
ChatGPT
 

Wygląda na to, że wystąpił problem techniczny podczas próby wykonania obliczeń. Mimo to, mogę pokazać Ci, jak możesz napisać i uruchomić podobny kod na własnym komputerze. Oto przykład kodu w Pythonie, który oblicza 250-ty wyraz ciągu rekurencyjnego a_1 = 1, a_{n+1} = 10 – 2a_n:

def compute_nth_term(n): a_n = 1
Warunek początkowy
for _ in range(1, n):
a_n = 10 – 2*a_n
# Równanie rekurencyjne
return a_n
# Obliczenie 250-tego wyrazu ciągu
nth_term = compute_nth_term(250)
print(nth_term)

Ten kod definiuje funkcję `compute_nth_term`, która oblicza n-ty wyraz ciągu za pomocą podanego wzoru rekurencyjnego. Następnie wywołuje tę funkcję dla n = 250 i wyświetla wynik. Jeśli chcesz dowiedzieć się, jaki jest 250-ty wyraz tego ciągu, możesz uruchomić ten kod w swoim środowisku programistycznym.

  

V. Ciągi arytmetyczne.

Przykład 9 – wzory

You
 Podaj mi wzory potrzebne do obliczeń związanych ciągami arytmetycznymi. Skopiuj
  
ChatGPT
 

Ciągi arytmetyczne są jednym z najprostszych typów ciągów liczbowych, w których różnica między dwoma kolejnymi wyrazami ciągu jest stała. Oto podstawowe wzory, które są używane przy obliczeniach związanych z ciągami arytmetycznymi:

1. **Wzór na n-ty wyraz ciągu arytmetycznego**:

a_n = a_1 + (n – 1)d
gdzie:
a_n to n-ty wyraz ciągu,
a_1 to pierwszy wyraz ciągu,
d to różnica ciągu (stała wartość dodawana do każdego wyrazu, aby uzyskać następny),
n to numer wyrazu ciągu.

2. **Wzór na sumę n początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego**:

S_n = \frac{n}{2} \left(2a_1 + (n – 1)d\right)
lub równoważnie:
S_n = \frac{n}{2} \left(a_1 + a_n\right)
gdzie:
S_n to suma pierwszych n wyrazów ciągu,
– pozostałe symbole mają znaczenie jak wyżej.

Te dwa podstawowe wzory pozwalają na rozwiązanie większości problemów związanych z ciągami arytmetycznymi, takich jak znajdowanie określonych wyrazów ciągu, obliczanie sumy ciągu, czy też określanie właściwości ciągu na podstawie danych wyrazów.

  

VI. Ciągi geometryczne

Przykład 10 – pytanie o zastosowanie w „prawdziwym świecie”

You
 Jakie zastosowanie mają ciągi geometryczne w prawdziwym świecie? W jakich dziedzinach się ich używa? Skopiuj
  
ChatGPT
 

Ciągi geometryczne, charakteryzujące się tym, że każdy wyraz ciągu (poza pierwszym) jest iloczynem poprzedniego wyrazu i stałej nazywanej ilorazem, znajdują szerokie zastosowanie w różnych dziedzinach nauki, techniki, finansów i życia codziennego. Oto kilka przykładów ich praktycznego zastosowania:

1. **Finanse i ekonomia**:

– Obliczanie złożonego odsetkowania, gdzie wartość depozytu lub kredytu rośnie o stały procent w każdym okresie.
– Modelowanie wzrostu gospodarczego lub inflacji w czasie.
– Analiza inwestycji, w tym wartości przyszłej strumieni płatności lub renty.

2. **Biologia i medycyna**:

– Modelowanie wzrostu populacji w środowiskach, gdzie liczba osobników w następnym pokoleniu jest proporcjonalna do obecnej liczby.
– Rozprzestrzenianie się epidemii, gdzie liczba zakażonych osób może wzrastać eksponencjalnie w początkowych fazach.

3. **Fizyka i chemia**:

– Obliczenia związane z rozpadem promieniotwórczym, gdzie ilość substancji zmniejsza się o stały procent w każdym okresie półtrwania.
– Zjawiska akustyczne i optyczne, np. zanikanie intensywności światła lub dźwięku w ośrodku według prawa geometrycznego.

4. **Informatyka**:

– Algorytmy o złożoności logarytmicznej lub eksponencjalnej, gdzie czas wykonania jest funkcją geometryczną rozmiaru danych wejściowych.
– Przechowywanie danych w strukturach drzewiastych, takich jak drzewa binarne, gdzie liczba węzłów na poziomie rośnie geometrycznie.

5. **Technologia i inżynieria**:

– Analiza sygnałów i systemów, gdzie wzorce zaniku lub wzmocnienia sygnału mogą być modelowane za pomocą ciągów geometrycznych.
– Projektowanie sieci elektrycznych i akustycznych, gdzie wartości elementów (np. rezystancji, pojemności) mogą być ułożone w ciągi geometryczne dla optymalizacji charakterystyk.

Ciągi geometryczne są zatem niezwykle przydatne do modelowania procesów, które rozwijają się lub maleją w sposób proporcjonalny, co sprawia, że są one ważnym narzędziem w wielu dziedzinach naukowych i technicznych.

  

Przykład 11 – zadanie z treścią

Czat GPT świetnie poradzi sobie z zadaniami z treścią:

Marek kopnął z całej siły piłkę do góry. Piłka wznosiła się i spadała odbijając od boiska. Oblicz, na jaką wysokość wzniosła się piłka za czwartym razem, jeśli za pierwszym razem wzniosła się na 10 metrów, a potem na połowę wysokości, do której wzniosła się poprzednim razem.

You
 

Rozwiąż zadanie z treścią:

Marek kopnął z całej siły piłkę do góry. Piłka wznosiła się i spadała odbijając od boiska. Oblicz, na jaką wysokość wzniosła się piłka za czwartym razem, jeśli za pierwszym razem wzniosła się na 10 metrów, a potem na połowę wysokości, do której wzniosła się poprzednim razem. Skopiuj

  
ChatGPT
 

Aby obliczyć, na jaką wysokość wzniosła się piłka za czwartym razem, możemy wykorzystać fakt, że piłka za każdym razem wznosi się na połowę wysokości poprzedniego razu. To oznacza, że mamy do czynienia z ciągiem geometrycznym, gdzie pierwszy wyraz a_1 = 10 metrów, a iloraz ciągu q = \frac{1}{2}.

Wzór na n-ty wyraz ciągu geometrycznego jest następujący:
a_n = a_1 \cdot q^{n-1}

Chcemy znaleźć a_4, więc podstawiamy n = 4, a_1 = 10 oraz q = \frac{1}{2}:
a_4 = 10 \cdot \left(\frac{1}{2}\right)^{4-1}

Obliczmy to.

Wygląda na to, że wystąpił problem techniczny podczas próby wykonania obliczenia. Mimo to, możemy łatwo obliczyć to ręcznie korzystając z podanego wzoru:

a_4 = 10 \cdot \left(\frac{1}{2}\right)^{3} = 10 \cdot \frac{1}{8} = 1.25

Oznacza to, że za czwartym razem piłka wzniosła się na wysokość 1.25 metra.

  

VII. Granice ciągów

Przykład 12 – prośba o potwierdzenie własnych obliczeń

Możesz przedstawić Chatowi GPT swoje obliczenia i poprosić o sprawdzenie:

Oblicz granicę ciągu {a}_{n} = \sqrt[n]{2^n+3^n+4^n}.

You
 

Rozwiąż zadanie z treścią:

Podczas obliczania granicy ciągu (2^n+3^n+4^n)^(1/n) przy pomocy twierdzenia o trzech ciągach dobrałem ciąg ograniczający z dołu: (4^n)^(1/n) i ciąg ograniczający z góry: (4^n+4^n+4^n)^(1/n). Czy prawidłowo dobrałem te ciągi? Skopiuj

  
ChatGPT
 

Tak, twoje podejście do zastosowania twierdzenia o trzech ciągach (znane też jako twierdzenie o dwóch strażnikach lub twierdzenie o dwóch policjantach) jest prawidłowe w kontekście tego zadania. Twierdzenie to mówi, że jeśli ciąg b_n jest ograniczony z dołu przez ciąg a_n i z góry przez ciąg c_n, i granice ciągów a_n i c_n przy n dążącym do nieskończoności są równe, to ciąg b_n ma taką samą granicę.

W twoim przypadku ciąg dany jest wzorem:
\left(2^n + 3^n + 4^n\right)^{\frac{1}{n}}

Dobrałeś ciąg ograniczający z dołu:
\left(4^n\right)^{\frac{1}{n}} = 4

oraz ciąg ograniczający z góry:
\left(4^n + 4^n + 4^n\right)^{\frac{1}{n}} = \left(3 \cdot 4^n\right)^{\frac{1}{n}} = 3^{\frac{1}{n}} \cdot 4

Obliczając granicę obu ciągów ograniczających przy n \to \infty, otrzymujemy:

Dla ciągu dolnego (ograniczającego z dołu):
\lim_{n \to \infty} 4 = 4

Dla ciągu górnego (ograniczającego z góry):
\lim_{n \to \infty} 3^{\frac{1}{n}} \cdot 4 = 4

Ponieważ granice obu ciągów ograniczających są równe i wynoszą 4, na mocy twierdzenia o trzech ciągach, granica ciągu:
\lim_{n \to \infty} \left(2^n + 3^n + 4^n\right)^{\frac{1}{n}}
również wynosi 4.

Twoje rozumowanie jest więc poprawne. Twierdzenie o trzech ciągach zastosowałeś prawidłowo, wybierając odpowiednie ciągi ograniczające, co pozwoliło na znalezienie granicy danego ciągu.

  

Przykład 13 – pomyłka Chata GPT

Niestety, Chat GPT nie jest narzędziem doskonałym. Może się pomylić, na przykład w bardziej skomplikowanych obliczeniach.

Oblicz granicę ciągu a_n = \frac{5^n-2^n+10^n}{11^n+5^n}

You
 Podczas obliczenia granicy ciągu krok po kroku wykonałem następujące przejście: lim_(n->oo) (5^n-2^n+10^n)/(11^n+5^n) = lim_(n->oo) (10^n((5/10)^n-(2/10)^n+1)/(11^n(1+(5/11)^n)) . Czy wykonałem to przejście prawidłowo? Skopiuj
  
ChatGPT
 

Twoje przejście przy obliczaniu granicy ciągu wygląda na próbę uproszczenia wyrażenia poprzez wyłączenie największej potęgi n w liczniku i mianowniku, co jest typową metodą przy obliczaniu granic ciągów z wyrażeniami wykładniczymi. Sprawdźmy jednak dokładność twojego przejścia:

Wyjściowe wyrażenie to:
\lim_{n \to \infty} \frac{5^n – 2^n + 10^n}{11^n + 5^n}

Przejście na:
\lim_{n \to \infty} \frac{10^n \left(\left(\frac{5}{10}\right)^n – \left(\frac{2}{10}\right)^n + 1\right)}{11^n \left(1 + \left(\frac{5}{11}\right)^n\right)}

Wygląda na to, że zrobiłeś błąd przy wyłączaniu wspólnego czynnika 10^n w liczniku, nie uwzględniając go przy składnikach 5^n i 2^n, oraz przy próbie uproszczenia mianownika przez wyłączenie 11^n, nie zachowując spójności z przekształceniem licznika.

Prawidłowy sposób wyłączenia największej potęgi n powinien koncentrować się na największej potędze zarówno w liczniku, jak i mianowniku, aby umożliwić analizę granicy. W tym przypadku, największa potęga n w całym wyrażeniu to 10^n w liczniku i 11^n w mianowniku. Prawidłowe przekształcenie powinno wyglądać tak, aby wyraźnie wyodrębnić te wyrazy i odpowiednio uprościć resztę, co może wyglądać na przykład tak:

\lim_{n \to \infty} \frac{10^n + 5^n – 2^n}{11^n + 5^n} = \lim_{n \to \infty} \left(\frac{10^n}{11^n} + \frac{5^n}{11^n} – \frac{2^n}{11^n}\right)

A następnie analizując każdy ze składników oddzielnie. Jednak twoje przekształcenie wprowadza błędy w postaci nieprawidłowego zastosowania wspólnego czynnika i niewłaściwego uproszczenia wyrażenia. Poprawny kierunek to rozważenie względnej wielkości składników wyrażenia do największej potęgi n w wyrażeniu, czyli porównanie każdego składnika do 10^n lub 11^n i analiza ich zachowania przy n dążącym do nieskończoności.

  

Wskazówka

Tak, czat GPT może popełniać po prostu błędy. Jest to tym groźniejsze, że nie przyznaje się do nich. Zamiast stwierdzić, że czegoś nie wie, woli fantazjować. Nie możesz więc polegać na nim na 100%.

Oprócz Chata GPT korzystaj z kalkulatorów matematycznych i aplikacji, takich jak WolframAlpha, albo MathKiwi.

Moje przejście było prawidłowe, choć chat GPT stwierdził, że prawidłowe nie jest.

Co jeszcze bardziej przykre, próbował podpierać swoje rozumowanie niejasnymi i rozwlekłymi rozważaniami, czyli – jak to się określa – „halucynować”.

Bibliografia

Przy pisaniu tego artykułu korzystałem z:

Picture of Krystian Karczyński

Krystian Karczyński

Założyciel i szef serwisów matematycznych MathKiwi i eTrapez.

Absolwent Matematyki na Politechnice Poznańskiej. Korepetytor matematyki z wieloletnim stażem. Twórca pierwszych Kursów eTrapez, które zdobyły ogromną popularność wśród studentów w całej Polsce.

Mieszka w Szczecinie, w Polsce. Lubi spacery po lesie, plażowanie i kajaki.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *